بررسی اجمالی

بیماری سلیاک

روده کوچک شما مملو از پیش بینی های ریز مانند مو به نام پرزها است که برای جذب ویتامین ها ، مواد معدنی و سایر مواد مغذی غذایی که می خورید کار می کند. بیماری سلیاک به پرزها آسیب می رساند و بدن شما قادر به جذب مواد مغذی لازم برای سلامتی و رشد نیست.

بیماری سلیاک که گاهی اوقات آنرا سلیاک یا آنتروپاتی حساس به گلوتن می نامند ، واکنشی ایمنی در برابر خوردن گلوتن است ، پروتئینی که در گندم ، جو و چاودار یافت می شود.

اگر به بیماری سلیاک مبتلا هستید ، خوردن گلوتن باعث ایجاد پاسخ ایمنی در روده کوچک می شود. با گذشت زمان ، این واکنش به پوشش روده کوچک شما آسیب می رساند و از جذب برخی مواد مغذی جلوگیری می کندs (سوء جذب). آسیب روده اغلب باعث اسهال ، خستگی ، کاهش وزن ، نفخ و کم خونی می شود و می تواند منجر به عوارض جدی شود.

در کودکان ، سوء جذب علاوه بر ایجاد علائمی که در بزرگسالان دیده می شود ، می تواند بر رشد و نمو تأثیر بگذارد.

هیچ درمانی برای بیماری سلیاک وجود ندارد - اما برای اکثر افراد ، پیروی از یک رژیم غذایی دقیق بدون گلوتن می تواند به مدیریت علائم و بهبود روده کمک کند.

علائم

علائم و نشانه های بیماری سلیاک می تواند بسیار متفاوت باشد و در کودکان و بزرگسالان متفاوت باشد. علائم و نشانه های گوارشی برای بزرگسالان عبارتند از:

• اسهال
• خستگی
• کاهش وزن
• نفخ و گاز
• درد شکم
• تهوع و استفراغ
• یبوست

با این حال ، بیش از نیمی از بزرگسالان مبتلا به بیماری سلیاک علائم و نشانه هایی دارند که با دستگاه گوارش ارتباط ندارند ، از جمله:

• کم خونی ، معمولاً از کمبود آهن
• از دست دادن تراکم استخوان (پوکی استخوان) یا نرم شدن استخوان (استئومالاسی)
• بثورات پوستی خارش دار ، تاول زده (درماتیت هرپتیفورمیس)
• زخمهای دهان
• سردرد و خستگی
• آسیب سیستم عصبی ، از جمله بی حسی و سوزن سوزن شدن پا و دست ، مشکلات احتمالی با تعادل و اختلال شناختی
• درد مفصل
• کاهش عملکرد طحال (هیپوسپلنیسم)

فرزندان

کودکان مبتلا به سلیاک بیشتر از بزرگسالان دچار مشکلات گوارشی می شوند ، از جمله:

• تهوع و استفراغ
• اسهال مزمن
• سوولشکم
• یبوست
• گاز
• مدفوع کم رنگ و بوی بد

عدم توانایی در جذب مواد مغذی ممکن است منجر به موارد زیر شود:

• عدم موفقیت برای نوزادان
• آسیب مینای دندان
• کاهش وزن
• کم خونی
• تحریک پذیری
• کوتاه قد
• تأخیر در بلوغ
• علائم عصبی ، از جمله اختلال کمبود توجه / بیش فعالی (ADHD) ، اختلالات یادگیری ، سردرد ، عدم هماهنگی عضلات و تشنج

درماتیت هرپتیفورمیس

عدم تحمل گلوتن می تواند باعث این بیماری پوستی خارش دار و تاول زده شود. بثورات معمولاً در آرنج ، زانو ، تنه ، پوست سر و باسن ایجاد می شود. این وضعیت غالباً با تغییراتی در پوشش روده کوچک همانند سلولهای مغزی روده همراه استبیماری لیاک ، اما ممکن است بیماری پوستی علائم گوارشی ایجاد نکند.

پزشکان برای کنترل بثورات پوستی ، درماتیت هرپتیفرمیس را با رژیم غذایی یا داروی بدون گلوتن یا هر دو درمان می کنند.

چه موقع به پزشک مراجعه کنیم

اگر اسهال یا ناراحتی گوارشی دارید که بیش از دو هفته طول می کشد ، با پزشک خود مشورت کنید. در صورت رنگ پریدگی ، تحریک پذیری یا رشد نکردن کودک یا داشتن مدفوع بزرگ و بدبو و بدبو ، با پزشک کودک خود مشورت کنید.

قبل از شروع رژیم بدون گلوتن حتما با پزشک خود مشورت کنید. اگر قبل از آزمایش بیماری سلیاک ، مقدار گلوتن مصرفی خود را متوقف یا حتی کاهش دهید ، می توانید نتایج آزمایش را تغییر دهید.

بیماری سلیاک در خانواده ها وجود دارد. اگر فردی در خانواده شما به این بیماری مبتلا است ، از پزشک خود بپرسید که آیا باید آزمایش شوید. همچنین از پزشک خود در مورد آزمایش اینکه آیا شما یا کسی از خانواده تان عامل خطر ابتلا به بیماری سلیاک ، مانند دیابت نوع 1 دارید ، بپرسیدشرط بندی

علل

ژن های شما همراه با خوردن غذاهای حاوی گلوتن و سایر عوامل می توانند در بیماری سلیاک نقش داشته باشند ، اما علت دقیق آن مشخص نیست. روش های تغذیه با شیرخواران ، عفونت های دستگاه گوارش و باکتری های روده نیز ممکن است در این امر موثر باشد. گاهی بیماری سلیاک پس از جراحی ، بارداری ، زایمان ، عفونت ویروسی یا فشار روحی شدید فعال می شود.

وقتی سیستم ایمنی بدن بیش از حد به گلوتن در غذا واکنش نشان می دهد ، این واکنش به پیش بینی های ریز و شبیه مو (پرزها) که روده کوچک را پوشانده اند آسیب می رساند. پرزها ویتامین ها ، مواد معدنی و سایر مواد مغذی را از غذایی که می خورید جذب می کنند. اگر پرزهای شما آسیب ببیند ، صرف نظر از میزان خوردن ، نمی توانید مواد مغذی کافی دریافت کنید.

عوامل خطر

بیماری سلیاک بیشتر در افرادی شیوع دارد که:

• یکی از اعضای خانواده مبتلا به بیماری سلیاک یا درماتیت هرپتیفورمیس
• نوع 1 d را تایپ کنیدایابت
• سندرم داون یا سندرم ترنر
• بیماری تیروئید خود ایمنی
• کولیت میکروسکوپی (کولیت لنفوسیتی یا کلاژنی)
• بیماری آدیسون

عوارض

بیماری سلیاک درمان نشده می تواند باعث موارد زیر شود:

• سوء تغذیه این در صورتی اتفاق می افتد که روده کوچک شما نتواند مواد مغذی کافی را جذب کند. سوء تغذیه می تواند منجر به کم خونی و کاهش وزن شود. در کودکان ، سوء تغذیه می تواند باعث رشد کند و کوتاه قدی شود.
• تضعیف استخوان سوء جذب کلسیم و ویتامین D می تواند منجر به نرم شدن استخوان در کودکان (پوکی استخوان یا راشیتیسم) و از بین رفتن تراکم استخوان (پوکی استخوان یا پوکی استخوان) در بزرگسالان شود.
• ناباروری و سقط جنین. سوء جذب کلسیم و ویتامین D می تواند در این امر سهیم باشدبه مسائل تولید مثل
• عدم تحمل لاکتوز. آسیب به روده کوچک شما ممکن است باعث درد شکم و اسهال بعد از خوردن یا نوشیدن لبنیات حاوی لاکتوز شود. وقتی روده شما بهبود یافت ، ممکن است دوباره بتوانید لبنیات را تحمل کنید.
• سرطان. افراد مبتلا به بیماری سلیاک که رژیم غذایی فاقد گلوتن را حفظ نمی کنند بیشتر در معرض خطر ابتلا به انواع مختلف سرطان از جمله لنفوم روده و سرطان روده کوچک هستند.
• مشکلات سیستم عصبی. برخی از افراد مبتلا به بیماری سلیاک ممکن است دچار مشکلاتی مانند تشنج یا بیماری اعصاب دست و پا (نوروپاتی محیطی) شوند.

بیماری سلیاک بدون پاسخ

برخی از افراد مبتلا به سلیاک به آنچه که رژیم غذایی بدون گلوتن می دانند ، پاسخ نمی دهند. بیماری سلیاک بدون پاسخاغلب به دلیل آلودگی رژیم غذایی به گلوتن است. کار با یک متخصص تغذیه می تواند به شما کمک کند یاد بگیرید که چگونه از مصرف همه گلوتن جلوگیری کنید.

افرادی که به بیماری سلیاک پاسخ نمی دهند ممکن است دارای موارد زیر باشند:

• باکتری در روده کوچک (رشد بیش از حد باکتری)
• کولیت میکروسکوپی
• عملکرد ضعیف پانکراس (نارسایی لوزالمعده)
• سندرم روده تحریکپذیر
• مشکل هضم قند موجود در محصولات لبنی (لاکتوز) ، قند سفره (ساکارز) یا نوعی قند موجود در عسل و میوه ها (فروکتوز)
• بیماری سلیاک نسوز

بیماری سلیاک نسوز

در موارد نادر ، آسیب روده ای بیماری سلیاک به رژیم سخت فاقد گلوتن پاسخ نمی دهد. این به عنوان بیماری سلیاک مقاوم شناخته می شود. اگر پس از شش ماه تا یک سال رژیم بدون گلوتن ، هنوز علائم و نشانه هایی دارید ، ممکن استبرای یافتن توضیحات دیگر در مورد علائم خود به آزمایش بیشتری نیاز دارید.

تشخیص

بسیاری از افراد مبتلا به بیماری سلیاک نمی دانند که به این بیماری مبتلا هستند. دو آزمایش خون می تواند به تشخیص آن کمک کند:

• آزمایش سرولوژی بدنبال آنتی بادی در خون شما می گردد. افزایش سطح پروتئین های آنتی بادی خاص نشان دهنده واکنش ایمنی به گلوتن است.
• آزمایش ژنتیک برای آنتی ژن های لکوسیت انسانی (HLA-DQ2 و HLA-DQ8) می توان برای رد بیماری سلیاک استفاده کرد.

قبل از انجام رژیم بدون گلوتن ، آزمایش بیماری سلیاک بسیار مهم است. حذف گلوتن از رژیم غذایی ممکن است نتایج آزمایش خون را طبیعی جلوه دهد.

اگر نتایج این آزمایشات نشان دهنده بیماری سلیاک باشد ، پزشک احتمالاً یکی از آزمایشات زیر را تجویز می کند:

• آندوسکوپی در این آزمایش از یک لوله طولانی با دوربین کوچکی استفاده می شود که داخل دهان شما قرار می گیرد و از گلو عبور می کند (آندوسکوپی فوقانی). این دوربین دکتر شما را قادر می سازد تا روده کوچک شما را مشاهده کرده و از یک نمونه بافت کوچک (نمونه برداری) برای تجزیه و تحلیل آسیب پرزها استفاده کند.
• آندوسکوپی کپسول. این آزمایش از یک دوربین بی سیم کوچک برای گرفتن عکس از کل روده کوچک شما استفاده می کند. این دوربین درون یک کپسول به اندازه ویتامین قرار دارد که شما آن را می بلعید. همانطور که کپسول از طریق دستگاه گوارش شما عبور می کند ، دوربین هزاران عکس می گیرد که به یک ضبط کننده منتقل می شود.

اگر پزشک شما مشکوک به درماتیت هرپتیفورمیس باشد ، ممکن است نمونه کوچکی از بافت پوست را برای بررسی در زیر میکروسکوپ (بیوپسی پوست) بگیرد.